Dezynfekcja wody pitnej

Dezynfekcja wody pitnej oznacza zabijanie lub inaktywację patogenów w wodzie pitnej i w instalacjach prowadzących wodę za pomocą dopuszczonych substancji lub metod.

Które substancje są do tego dozwolone, określa niemieckie rozporządzenie o wodzie pitnej (Trinkwasserverordnung, TrinkwV) za pomocą listy Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska (UBA). Ta strona wyjaśnia metody, przepisy i wybór odpowiedni dla danego zastosowania.

Instalacja do uzdatniania wody z rurociągami i zaworami

Dezynfekcja wody pitnej: fakty

Podstawa prawna
niemieckie rozporządzenie o wodzie pitnej (TrinkwV) z 20 czerwca 2023 r.; wdraża ono unijną dyrektywę w sprawie wody pitnej (UE) 2020/2184
Dopuszczone substancje
tylko substancje z listy według § 20 TrinkwV (§ 19 ust. 3), prowadzonej przez Federalny Urząd Ochrony Środowiska, stan na styczeń 2023
Substancje do dezynfekcji
podchloryn wapnia, chlor, dwutlenek chloru, podchloryn sodu, ozon; do tego promieniowanie UV jako metoda
Nie wymienione na liście do dezynfekcji
nadtlenek wodoru (tylko utlenianie); srebro (nie ma go już na liście)
Zasady techniczne
DVGW W 224 (dwutlenek chloru), W 291 (instalacje zaopatrzenia w wodę), seria W 551 (instalacja wody pitnej), W 294 (UV)
Legionella
techniczna wartość działania 100 jtk (jednostek tworzących kolonie) na 100 ml, załącznik 3 część II TrinkwV
Odpowiedzialny w budynku
użytkownik instalacji zaopatrzenia w wodę, § 2 pkt 3 TrinkwV

Wynik badania lub potrzeba działania w Państwa instalacji? Prosimy o podanie budynku, wyniku i ilości wody. Doradzimy w sprawie dezynfekcji instalacji dwutlenkiem chloru i odpowiemy szybko.

Zapytaj o doradztwo Tel. +49-(0)5138-708 78 38 Przewodnik dozowania

Kiedy dezynfekcja jest konieczna?

Przedsiębiorstwo wodociągowe dostarcza wodę pitną spełniającą wymagania niemieckiego rozporządzenia o wodzie pitnej. W instalacji wody pitnej budynku, w zbiornikach, wężach i instalacjach mobilnych dezynfekcja staje się konieczna, gdy dostały się tam drobnoustroje lub gdy tam się namnożyły. DVGW wymienia jako powód kontaminację mikrobiologiczną, w przypadku której dezynfekcja może okazać się konieczna ze względu na ochronę zdrowia.

Typowe powody to nieprawidłowy wynik badania, na przykład w przypadku legionelli, nowa instalacja lub naprawa, w wyniku której do systemu dostały się zanieczyszczenia, oraz przestój, podczas którego woda długo stoi w przewodach. W nowych instalacjach, zgodnie z arkuszem informacyjnym (Merkblatt) niemieckiego Centralnego Związku Branży Sanitarnej, Grzewczej i Klimatyzacyjnej (Zentralverband Sanitär Heizung Klima, ZVSHK), obowiązuje zasada: najpierw płukać; dezynfekować dodatkowo tylko wtedy, gdy płukanie nie zapewnia wymaganej jakości.

Dezynfekcja ciągła czy dezynfekcja instalacji?

Dezynfekcja ciągła dotyczy samej wody pitnej, zwykle w stacji uzdatniania wody. Stosuje się w niej substancje z listy według § 20 TrinkwV w ilościach tam określonych; stężenie resztkowe może pozostać w wodzie, w przypadku dwutlenku chloru najwyżej 0,2 mg/l.

Dezynfekcja instalacji dotyczy przewodów, zbiorników, pojemników lub węży. Woda dezynfekcyjna działa przez pewien czas, potem jest odprowadzana, a instalację płucze się, zanim ponownie pobierze się wodę pitną. Zasady w tym zakresie zawiera dla instalacji dystrybucyjnych arkusz roboczy DVGW W 291, a dla instalacji wody pitnej arkusz roboczy DVGW W 551-3. Oba wymieniają podchloryn sodu, nadtlenek wodoru i dwutlenek chloru jako sprawdzone środki chemiczne. Jak wygląda to w praktyce, pokazuje strona Płukanie i dezynfekcja.

Jakie są metody?

Chemicznie dezynfekują chlor, podchloryny, dwutlenek chloru i ozon. Fizycznie działają promieniowanie UV i dezynfekcja termiczna w temperaturze co najmniej 70 °C. Metody różnią się tym, czy mogą utrzymać stężenie resztkowe w sieci przewodów, jakie powstają produkty uboczne i gdzie działają: UV i ozon według listy UBA nie nadają się do utrzymania zdolności dezynfekcyjnej w sieci przewodów; chlor i dwutlenek chloru mogą to zapewnić.

Wszystkie metody wraz z ilościami dodawanymi, stężeniami resztkowymi, produktami ubocznymi i ograniczeniami porównuje strona Porównanie metod.

Pojęcia w skrócie

Dezynfekcja
Zabijanie lub inaktywacja patogenów za pomocą dopuszczonych substancji lub metod.
Konserwacja
Przedłużanie trwałości wody magazynowanej. Srebro było dawniej dopuszczone wyłącznie do tego celu, w wyjątkowych przypadkach; obecnie nie ma go na liście według § 20 TrinkwV.
Dezynfekcja instalacji
Dezynfekcja przewodów, zbiorników i pojemników; woda dezynfekcyjna jest potem odprowadzana, a instalacja płukana.
Stężenie resztkowe
Ilość środka dezynfekcyjnego, która po uzdatnianiu pozostaje w wodzie; w przypadku dwutlenku chloru 0,05 do 0,2 mg/l.
Biofilm
Śluzowata warstwa mikroorganizmów na powierzchniach mających kontakt z wodą, takich jak ścianki rur i zbiorników, w której drobnoustroje są chronione przed wypłukaniem.
jtk
Jednostka tworząca kolonie: miara liczby zdolnych do rozmnażania się drobnoustrojów w próbce wody.
Techniczna wartość działania
Wartość, po osiągnięciu której użytkownik instalacji musi podjąć działania; dla legionelli 100 jtk na 100 ml.
Rozdzielenie systemów
Fizyczne oddzielenie instalacji wody pitnej od podłączonego urządzenia według DIN EN 1717, na przykład przez swobodny wylew.

Najczęstsze pytania o dezynfekcję wody pitnej

Jak zdezynfekować wodę pitną?

To zależy od tego, co ma być dezynfekowane. Zbiornik na wodę w kamperze lub łodzi napełnia się roztworem dezynfekcyjnym, pozostawia do działania, opróżnia zbiornik i napełnia go świeżą wodą. Instalację wody pitnej w budynku płucze się po nieprawidłowym wyniku badania lub po naprawie, a w razie potrzeby dezynfekuje ją wyspecjalizowana firma zgodnie z DVGW W 551-3. Instrukcje dla poszczególnych zastosowań znajdą Państwo powyżej.

Jakie środki są dopuszczone do dezynfekcji wody pitnej?

Lista Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska według § 20 niemieckiego rozporządzenia o wodzie pitnej wymienia do dezynfekcji podchloryn wapnia, chlor, dwutlenek chloru, podchloryn sodu i ozon oraz promieniowanie UV. Innych substancji nie wolno stosować do dezynfekcji.

Czy wodę pitną w domu trzeba regularnie dezynfekować?

Niemieckie rozporządzenie o wodzie pitnej nie nakazuje profilaktycznej dezynfekcji. Staje się ona konieczna, gdy do instalacji dostały się drobnoustroje, na przykład po nieprawidłowym wyniku badania, po naprawie lub po długim przestoju. Profilaktycznie działają regularna wymiana wody we wszystkich punktach czerpalnych oraz właściwe temperatury ciepłej wody.

Jaka jest różnica między dezynfekcją a konserwacją?

Dezynfekcja zabija patogeny. Konserwacja ma jedynie przedłużyć trwałość przechowywanej wody. Srebro było dawniej dopuszczone wyłącznie do konserwacji, w wyjątkowych przypadkach, i nigdy nie zastępowało dezynfekcji; na obecnej liście według § 20 TrinkwV już go nie ma.

Kto odpowiada za wodę pitną w budynku?

Użytkownik instalacji zaopatrzenia w wodę, czyli przedsiębiorca lub inny posiadacz; tak definiuje to § 2 pkt 3 TrinkwV. W budynkach wynajmowanych jest to z reguły wynajmujący. Jakie obowiązki z tego wynikają, opisuje strona Obowiązki według niemieckiego rozporządzenia o wodzie pitnej.

Co wnosi biostream

Firma biostream® GmbH z Sehnde koło Hanoweru od 2001 roku opracowuje i sprzedaje środki dezynfekcyjne na bazie dwutlenku chloru. biostream® ZERO to koncentrat, który użytkownik przygotowuje z dwóch składników; można nim dezynfekować zbiorniki, węże, przewody, systemy nalewcze i unity stomatologiczne. Więcej na stronie głównej i na stronie biostream® ZERO.

Dopuszczony w wodzie pitnej. Dwutlenek chloru znajduje się na liście dopuszczonych środków uzdatniania i metod dezynfekcji, którą prowadzi Federalny Urząd Ochrony Środowiska (UBA) na podstawie § 20 niemieckiego rozporządzenia o wodzie pitnej (TrinkwV). Do wytwarzania i stosowania mają zastosowanie między innymi norma DIN EN 12671 i arkusz roboczy DVGW W 224; do dezynfekcji instalacji arkusze DVGW W 291 i W 551-3 wymieniają dwutlenek chloru jako sprawdzony środek chemiczny.

Zasady, normy i ramy prawne w skrócie ›

Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu. Zgodność materiałowa obowiązuje przy zachowaniu zalecanej dawki i czasu działania.